هەورامان

01:28 - 19/9/2021

🔺استاد جافر زه‌لکه‌ای و میراث شمشال

.

🔺استاد جافر زه‌لکه‌ای و میراث شمشال 

✍سیامک رحیمی 
✮مدیر عامل خانه موسیقی پاوه 

 درگذشت و فقدان استاد "جافر زه لکه ای"، از نوازندگان نادر، تاثیرگذار و شاخص در عرصه موسیقی کردستان و هورامان، در شرایطی که از فقر و کمبود نوازندگان حرفه ای ساز شمشال رنج می بریم، بدون شک ضایعه ای جبران ناپذیر برای موسیقی و فرهنگ و هنر دیارمان خواهد بود.
بی گمان بسته شدن صندوقچه اسرار شمشال نوازی استاد "جافر زلکه ای" و سپردن این گوهر قیمتی و ارزشمند به دل خاک، موجب تاثر و اندوه جامعه هنری و مردم هنردوست شد و دل همه ما را به درد آورد.
ای خاک اگر سینه تو بشکافند
بس گوهر قیمتی که در سینه توست

استاد جافر زلکه ای، هنرمندی با اخلاق و نوازنده ای توانا بود، که وقتی ساز بر دست می گرفت گویی دیگر متوجه جهان اطراف خود نبود، با احساس ساز می نواخت ، حال و هوای خاص خود را به مخاطب القا می کرد و به خوبی می توانست با هنرش اطرافیان را به خودش جذب کند و همیشه شادی بخش محافل عمومی و جشن های محلی در منطقه هورامان بود.
هنرمندی که با دمیدن نفس هایش در شمشال و اجرای ملودی هایی با احساس بی نظیر ، ریتم عالی و تکنیک ناب، توجه هر موزیسینی را به خود جلب، و دل هر شنونده ای را به وجد می آورد و به عالمی دگر متصل می کرد.
سالهای زیادی چنان عاشقانه در سازش دمید که تا ابد جادوی آن در دل عاشقانش ماندنی است. سال ها تلاش بی دریغ و خدمات ارزشمند استاد جافر زلکه ای برای هنر و هنرمندان هورامان ستودنی و قابل تقدیر است و نام و یادشان در هورامان همواره زنده و گرامیست.
فراق استاد جافر زلکه ای و شمشال، بیش از پیش این ساز را غریب و مظلوم تر کرد. زیرا ساز شمشال که ریشه در تاریخ دارد، متاسفانه از آن فقط چند نوازنده پیشکسوت باقی مانده و نسل جوان هم کمتر به سراغ آن می آیند.
پس از ماموستا قاله مره در سبک موکریانی و ماموستا هومه ر شوشمه ای در سبک هورامی و اندک اساتید پیشکسوت، هجران دردناک استاد جافر زه لکه ای و استاد جوانرو بالابان در عرض کمتر از یک ماه، پایه های ساز شمشال را لرزاند.
شمشال اصیل ترین ساز موسیقی کردی و تنها ساز در موسیقی سازی هورامان. با توجه به نبودن روش علمی و تخصصی جهت آموزش آن و عدم نت نویسی، آوانگاری و مکتوب کردن مقام ها و ملودی های آن، و زیر خاک رفتن منابع و سینه هایی همچون ماموستا جافر، بیشتر در خطر انقراض قرار می گیرد. البته باید اشاره کرد که از طرفی خوشبختانه در حال حاضر، وجود هنرمندان ارزشمندی همچون محمد نجیب حسنی، پژوهشگر و نوازنده شمشال، نیما شفیعی، مدرس و نوازنده شمشال، و نریمان ادوای نوازنده جوان و آینده دار شمشال، همچنان امیدها را زنده نگه می دارد.
در این شرایط که شمشال کمتر مورد توجه قرار دارد و در حق آن اجحاف صورت گرفته، و روز به روز از تعداد نوازندگان آن کاسته می شود، این ساز غریب نیازمند تلاش و پیگیری برای حفظ و ماندگاری آن است، لذا باید با همکاری هنرمندان نامبرده و پژوهشگران و موزیسین ها، برای حفظ و نگهداشتن آن اقدام شود.
در این راه باید با تحقیق و پژوهش، برپایی همایش، جشنواره و برنامه های تخصصی و برگزاری کلاس های آموزشی، تلاش و کوشش و مجاهدت کرد که به دست فراموشی سپرده نشود بلکه بتوانیم دست در دست هم با اتحاد و یکدلی، این ساز را از انقراض نجات دهیم.
در نهایت با تاسف و تاثر فراوان، فقدان و هجران دردناک استاد جافر زه لکه ای، این چهره فداکار و خادم هنر، که اجل در اوج، فرصت ادامه حیات را از او گرفت، را به هنرمندان و هنردوستان تسلیت عرض می نماییم، و از خالق زیبایی شادی روح بلندش را خواستاریم.
یادشان جاودان و راهشان پر رهرو باد(دەنگی کوردستان)

 

نظر شما؟
Loading...
نظرات

هیچ نظری درج نشده است.

بیشترین...